Aktualności Kancelarii & Patent News

Przesłanka nowości przesłanką materialnoprawną

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 listopada 2008 roku (VI SA/WA 1767/08) oddalił skargę R. Sp. z o.o. na decyzję Urzędu Patentowego RP w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego.

W uzasadnieniu wskazano, że oddalony sprzeciw opierał się w znacznej mierze na kwestiach braku cech nowości oraz indywidualnego charakteru spornego wzoru. Organ analizując sprawę wskazał, że sporny wzór jest nowy, bowiem ujawnienie wzoru spółce R., jak i przez spółkę R. następowało za zgodą uprawnionej w ramach współpracy stron. Ponadto, przed dniem 6 grudnia 2003 roku nie nastąpiło publiczne ujawnienie, gdyż przedstawione dowody nie były opatrzone datami (ulotki, katalogi i etykiety), z kolei faktury datowane były na 2004 rok, więc także nie mogą potwierdzać wcześniejszego ujawnienia wzoru. Odnosząc się zaś do braku indywidualnego charakteru - organ wskazał, że owa kwestia nie została w ogóle udowodniona. Sąd w pełni podzielił stanowisko Urzędu Patentowego RP wskazując, że postępowanie sporne toczy się bowiem zgodnie z zasadą kontradyktoryjności i obowiązuje zasada, iż strona, która ze swoich twierdzeń wywodzi skutki prawne, obarczona jest ciężarem ich udowodnienia. Ponadto, sąd stwierdził, że ujawnienie musiałoby polegać na udostępnieniu o charakterze publicznym, a co w obliczu przedstawionych dowodów nie nastąpiło, na co zwracał już uwagę organ. Sąd potwierdził także, że korespondencja handlowa jest z natury rzeczy w tym sensie poufna, w związku z czym nie ma mowy o publicznym udostępnieniu spornego wzoru.

Spółka R. nie zgadzając się z powyższym wyrokiem wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, w której zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła m.in. naruszenie prawa materialnego oraz przepisów prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy. W rezultacie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie do ponownego rozpoznania sprawy Sądowi I instancji.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną uprawniona domagała się jej oddalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę wskazał, że w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym obowiązuje zasada rozpoznania sprawy w granicach skargi kasacyjnej, wobec czego badaniu nie podlega kwestia zaniechania sądu i organu w zakresie zbadania unieważnienia prawa z rejestracji wynikającego z art. 117 ust. 2 PWP (brak podniesienia tej kwestii w skardze). Tym samym, zarzuty dotyczyły głównie braku cechy nowości spornego wzoru.

Wobec powyższego, NSA zgodził się z argumentacją Urzędu Patentowego RP i WSA w zakresie oceny przedłożonych dowodów i przyjął, że żaden z powyższych dokumentów nie świadczy o spełnieniu przesłanki publicznego ujawnienia wzoru przemysłowego przed dniem 6 grudnia 2003 roku. Sąd podkreślił, że każda korespondencja, nie tylko handlowa, nosi cechy poufności ze względu na fakt, iż ze swojej natury jest skierowana do oznaczonego podmiotu, a przekazanie mu określonych treści wiąże się z pewnym zaufaniem ze strony nadawcy. Jej upublicznienie wymaga zgody obydwu stron, zarówno nadawcy jak i adresata. Wobec powyższego zarzut w tym zakresie jest bezzasadny.

Kolejny zarzut dotyczył przekroczenia zasady oficjalności. NSA wskazał, że z treści art. 2551 PWP wynika, że w postępowaniu przez urzędem patentowym zdecydowanego ograniczenia doznają zasady określone w Kodeksie postępowania administracyjnego, w tym zasada oficjalności, czy też zasada czuwania przez organ administracji nad interesem strony postępowania. Z tej też przyczyny w art. 256 ust. 1 PWP przyjęta została reguła odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, nie zaś zasada stosowania tychże przepisów wprost. Odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego powinno uwzględniać specyfikę i cel postępowania spornego prowadzonego przed Urzędem Patentowym, a ponadto wyjątki - wprost wynikające z przepisów ustawy Prawo własności przemysłowej. Tym samym, także w tym wypadku nie można stwierdzić, aby zarzut był zasadny.

Podsumowując, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że WSA w Warszawie odniósł się do wszelkich kwestii podnoszonych przez skarżącą, w szczególności do kwestii związanych z cechą nowości spornego wzoru, jak również podzielił dokonane ustalenia w tym zakresie. NSA nie podzielił poglądu skarżącej, że wiedzę w zakresie publicznego udostępnienia w oparciu o przedstawione dowody  organ powinien posiadać z urzędu, czy też, że na organie ciążył obowiązek "poszukiwania innych nowych dowodów na potwierdzenie faktów wykorzystaniem dostępnych źródeł dowodowych".

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 stycznia 2010 roku (II GSK 323/09) oddalił skargę kasacyjną.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.